Normale ejectiefractie LVEF is boven 55%, tot 70% bij inspanning, topsporters in rust vaak lager (bijv 40%; volume in absolute zin dan alsnog heel hoog) → Behandeling in eerste lijn
Systolisch hartfalen (HFrEF, HFmrEF) - spreek uit HefRef
Verminderde contractie linker ventrikel
Myocardinfarct
Echo
HFmrEF: Midrange EF (40-49%
Reduced EF (<40%)
Oorzaken
Myocardinfarct
Druk/volumeoverbelasting (hypertensie, klepvitia - in principe irreversibel, daarom preventie zo belangrijk)
Toxisch (alcohol - in principe reversibel!, chemotherapie - kan ook jaren later nog, cocaïne - kan via coronairconstrictie, via sympaticomimetiek/tachycardie, daarnaast direct cardiotoxisch)
Tachycardie (AFib met snelle VVF - meestal reversibel)
Ontsteking/infectie (myocarditis, soms na pericarditis)
Infiltratief (sarcoïdose, amyloïdose)
Genetisch
Idiopathisch
DM2 (micro- of macrovasculair vaatlijden; uiteindelijk dus vaak ischemisch. Door neuropathie verminderde sensibiliteit, vaker stil infarct[1])
Bij LBTB: linkszijdig pacen verbetert pompfunctie significant
Echo: bij afwijkende waarden (zie boven)
X-thorax: lage sensitiviteit/specificiteit; indien CTR > 0.5 geen actie nodig indien geen vermoeden hartfalen[4]
Beleid
Lab (indien nog niet gedaan)
TSH, Hb, glucose, Na, K, kreat, CVRM
Anemie met ijzertekort corrigeren verbetert prognose significant
Symptomen verlichten:
Diuretica
Start low, go slow
2-7 dagen dubbele dosering. Dus na bijvoorbeeld 3 dagen verhogen tot normovolemisch
Geen verschil tussen furosemide en bumetanide
Furosemide 40mg = bumetanide 1mg
Combineer met ACE-r/ARB (door diureticum RAAS-activatie)
Steunkousen/zwachtelen
Let op: kans acute decompensatie. Combineren met lisdiureticum (flexibel beleid iom patient), evt 1 been tegelijk zwachtelen, direct contact bij dyspnoe
Dagelijks wegen
Behandeling bij huisarts: diastolisch hartfalen (HFpEF)
Verwijzen?
De huisarts behandelt HFpEF doorgaans zelf.
Medicamenteus
Systolisch: HFrEF en HFmrEF
5 medicijnen cruciaal
ACE-r/ARB
Geen verschil is effectiviteit
Candesartan heel subtiel doseren
SGLT2-remmer
Betablokkers
Aldosteronantagonisten (spironolacton of eplerenon) - remmen laatste stap RAAS
Indien onvoldoende effect: Entresto (sacubitril/valsartan, combinatie neprilysineremmer en ACE-r (Angiotensin receptor-neprilysin inhibitors -ARNI) - nog niet in NHG-standaard, door cardiologen vast onderdeel behandeling) - werking zoals BNP!
Diureticum (vooral als interventie ca 2 wk, niet als therapie: zo min mogelijk, alleen bij vochtretentie/ontregeling), digoxine (alleen bij AF), acetylsalicylzuur/antistolling (bij retentie bloed in apex)
Streef naar maximale dosering (gaan remodelling tegen)
Combinatie cq (laag) starten[6] is het belangrijkst, dosistitratie daarna voor puntjes op de i
Ideaal: dosisverlaging van één middel om ruimte te maken in tensie voor ander middel
Bij sterk vermoeden hartfalen kan huisarts medicatie bij verwijzing alvast starten, of de medicatie zelf instellen indien de patiënt niet naar de cardioloog kan of wil.
Redenen voor consultatie of (terug)verwijzing naar de cardioloog:[7]
vermoeden van hartfalen met afwijkend ecg en/of verhoogd (NT-pro)BNP (overweeg kwetsbare patiënten bij wie diagnostiek en behandeling in de tweede lijn niet wenselijk zijn niet te verwijzen)
geleidelijke progressie van het hartfalen ondanks adequate instelling op medicatie.
exacerbatie hartfalen: bij ernstige of aanhoudende klachten ondanks behandeling.
dehydratie: bij ernstige of aanhoudende klachten ondanks behandeling.
Redenen voor overleg met de cardioloog:
achteruitgang van de nierfunctie of elektrolytstoornissen
persisterende hypertensie ondanks adequate instelling op hartfalenmedicatie
onvoldoende controle van symptomen van angina pectoris met hartfalenmedicatie
patiënt is mogelijk gebaat bij multidisciplinaire hartrevalidatie
Obv NHG-standaard Hartfalen (mei 2021), Job Siffels
Toevoeging op bovenstaand schema (Meuzelaar, jan 2025): bij alle vormen van HF een SGLT-2 remmer toevoegen na ontwateren, ongeacht DM2!
Controle:
Bij klachten of anders 2w na aanpassing controle Check NF en elektrolyten 2(-4) weken na ophogen, met name bij ACE en ARTs
Streef naar symptoomverlichting en verbetering van de kwaliteit van leven.
Behandel cardiovasculaire en niet-cardiovasculaire morbiditeit conform de betreffende richtlijnen.
Behandel hypertensie volgens de NHG-Standaard Cardiovasculair risicomanagement, maar vermijd calciumantagonisten met een niet-dihydropiridinestructuur (diltiazem en verapamil).
Geef bij tekenen van overvulling een lisdiureticum; verlaag de dosis als de patiënt voldoende ontwaterd is tot de laagste effectieve dosering of staak tijdelijk.
Start SGLT-2 remmer
Medicamenteuze behandeling van HFrEF en HFmEF
Als interventie: lisdiureticum om te ontwateren, afbouwen tot laagst effectieve dosering
Bijvoorbeeld 20mg 1dd of intermitterend 40mg 1dd (afh van gewicht)
Bijstarten ACE-remmer op geleide van eGFR (indien niet te verdragen ARB) in lage dosering.